Blog: LEVEN NA DE DOOD VAN EEN DIERBARE

14-10-2021

Gezondheid

Wie

Jongeren
Volwassenen
Senioren
Rolstoelvriendelijk

Mijn naam is Devanand Rambharose (Ayurvedisch Massage & Pancha Karma Therapist / Yoga docent) en vandaag wil ik met u hebben over “HET LEVEN VAN DE NABESTAANDEN NA DE DOOD VAN EEN DIERBARE”.

Hoe kunnen wij het verlies van een dierbare leren te accepteren/verwerken, terwijl we verscheurd worden door een overweldigende pijn en verdriet.

Onbeschrijfbaar

De immense pijn van het verlies van een dierbare is onbeschrijfbaar groot en zwaar. Zo groot dat je het niet zomaar van je kan afzetten. Nabestaanden belanden in een zeer verdrietige fase van hun leven. Kwellende gevoelens van “wat is het nut van mijn leven, wanneer mijn eigen dierbaren uit mijn leven zijn gerukt”. Bijna iedereen zal deze gevoelens voor een korte of langere tijd ervaren. Dit is een heel erg natuurlijke reactie. Echter men zal zich wel moeten realiseren dat de overlevende is overleden en dat wij niet bij machte zijn om een dode te wekken. Dood is Dood.

Acceptatie

Vroeg of laat zal een ieder van ons dit feit moeten accepteren. Hoe eerder wij dit beseffen en accepteren, des te eerder zullen wij in staat zijn om een gelukkig leven te leiden. Wij mogen verdrietig zijn om de dood van onze dierbare, maar het tegelijkertijd wel accepteren. We hebben geen andere keus. Wij moeten leren beseffen dat een ieder die geboren is ook op een dag zal sterven. Met de geboorte van een ieder is ook de dood bepaald. Dit is een feit.

Nu is de vraag, hoe kunnen met deze zware last omgaan/verwerken? Een beetje Filosofie/Yoga in ons leven kan heel erg behulpzaam zijn. Wanneer een dierbare ons heeft verlaten dan kunnen we huilen, verdrietig zijn, gefrustreerd en gestrestst raken en een onleefbare atmosfeer om ons heen creëren of we kunnen accepteren dat de dierbare is heengegaan en ons afvragen: Wat nu? Wat moet ik nu doen? Wat zijn mijn prioriteiten? Wat is het doel van mijn eigen leven?

Dienstbaarheid

Het is raadzaam om zo snel mogelijk te handelen vanuit het concept van dienstbaarheid. Met andere woorden, mentaal een omslag maken en tot het besef komen van: ik heb ook nog mijn verplichtingen tegenover de nabestaanden. De achtergebleven nabestaanden hebben mijn hulp, aandacht en liefde nodig. De overledene is heengegaan en mijn verplichtingen naar de overledene houden hier dan ook op.

Dienstbaarheid geeft ons de energie om door te gaan. Het zorgt ervoor dat wij tot het besef komen dat wij nog zoveel andere redenen hebben om voort te leven, gelukkig te zijn, lief te hebben enzovoorts. De overige familieleden hebben net als een ieder eveneens pijn en verdriet. Dus moeten wij ons over hen ontfermen, voor hun zorgen, hun liefde en genegenheid bieden. Zij hebben onze steun, warmte en liefde hard nodig.

Gezamenlijk verlies

In een hoek zitten treuren over; “mijn verlies, mijn verlies” is geen oplossing. Het is daarom aan te raden om onze gevoelens te richten op het verlies van de andere familieleden. Het is namelijk ook hun verlies. Het uitgangspunt moet zijn “ons verlies”. Zo zijn we dan beter in staat om elkaar te steunen en gezamenlijk ons verlies te verwerken. Door ons minder egoïstisch op te stellen en mee te leven met de overige familieleden versterkt het ons om onze eigen emoties veel beter te beheersen en een plek te geven.

Maar wat kunnen /moeten we dan doen?

Probeer zoveel mogelijk om er voor elkaar te zijn, elkaar te verzorgen en te voeden, zorg ervoor dat iedereen zich comfortabel voelt. Probeer de boodschap over te brengen dat je het verlies hebt geaccepteerd en dat zij er ook over moeten nadenken om het te accepteren. Vaak wordt de term godswil gebruikt. Accepteer het verlies als godswil of een natuurlijk fenomeen en ga verder met jouw eigen leven.

Dagelijkse bezigheden

Ga over tot de gebruikelijke dagelijkse bezigheden. Routine in ons leven kan wonderen verrichten. Eet regelmatig en op vaste tijden, pak je rust momenten en probeer goed te slapen. Ook al heb je geen honger, eet desondanks. Je hebt jou verantwoordelijkheid naar jouw eigen lichaam, dus moet je eten. Het is normaal dat je geen eetlust zal hebben maar je zal toch moeten eten.

Probeer ook in en om het huis een normale atmosfeer te creëren. Het zal je wellicht niet lukken om een gezellige atmosfeer te creëren maar een normale atmosfeer is wel mogelijk. Zijn er kleine kinderen in huis, begin dan weer met ze te spelen want ze begrijpen jouw verdriet niet. Probeer de sfeer voor hun te verbeteren door positiviteit uit te stralen.

Controle

Als we de controle over ons leven niet in onze eigen nemen dan is de kans groot dat we in een depressie wegzakken, of in een staat belanden waarin we ons voor de rest van ons leven ziek voelen en een zware last worden voor anderen. Dus doe gewoon wat gedaan moet worden, bedwing het ego en begin ook de pijn van de anderen te zien.

We moeten beseffen dat we vroeg of laat met de dood in aanraking komen. Niemand is er ooit aan ontkomen. Elke getroffen familie is verdrietig, maar vroeg of laat pakt iedereen zijn/haar leven weer op. We kunnen en moeten dat dus ook doen. Accepteer het als een natuurlijk fenomeen, als een plicht om bewust en nuchter te handelen. Je zal verdrietig zijn en behoefte hebben om te huilen, huil dan gewoon uit (alleen of met anderen). Probeer jou verdriet te verwerken en een plek te geven.

Zodra je mentaal besloten hebt om dit pad te volgen, dan zal je merken dat je in staat bent om jouw verlies te werken en weer positiviteit uit te stralen.

Stichting YogaShishya

D.Rambharose Ayurvedisch

Massage & Pancha Karma Therapist / Yoga Docent.

Waar

Wagenstraat 185 Den Haag